Nee zeggen.

24-03-15

Nee zeggen.

 

Op een dag kwam er iemand aan de deur. Ik was hoogzwanger en het was tegen etenstijd.
Ik baalde ervan, was aan het koken, mijn man kwam er zo aan, de twee kinderen waren jengelig. Alla, van alles te veel!
Ze keek me aan en vroeg of ik een collecte wilde lopen voor een goed doel.
Nou, daar stond ik, en dacht: ‘nog iets erbij…. Ik word er gek van’.
Ze zei: je kan nog geen NEE zeggen, hè!
Ik beaamde het en toen zei ze: ik leer het je.

Ik ging de aardappels zacht zetten en mijn schort uitdoen. Ik voelde dat dit een belangrijk moment was. De vrouw zei: ’ik heb deze vraag en jij geeft het antwoord, wat het ook is. Je kunt dus gewoon nee zeggen. Dat is alles. En als je dat te kort door de bocht vindt of je twijfelt dan zeg je bijv. ‘ik denk er over na en bel je morgen’. Dan ga je het echt overwegen of je het in kan en wil passen in je leven. Soms kan je een andere actie opzeggen en deze gevraagde actie gaan doen, omdat het leuk lijkt of echt nuttig is, of je doet het gewoon omdat het iets toevoegt in je leven’.
Ik luister naar haar en snap het. Mooi deze oplossing. Ze zegt ook nog: ’nee heeft een punt erachter. Je mag volstaan met NEE. Wij vrouwen zijn zo gewent om ons te gaan verontschuldigen en dat hoeft niet. Nee mag NEE zijn. (punt)’

Ze was een engel voor mij. Rechtstreeks uit de hemel.

Nee zeggen tegen de ander is vaak JA zeggen tegen jezelf.