De wonderen zijn de wereld nog niet uit ( 2 )

25-12-16

Wonder twee, lees het en beleef het mee!

Als ouderling van de kerk ging ik als jonge moeder op pad. Ik had een aantal adressen waar ik de zorg voor had en was door de ‘vorige’ ouderling ingepraat. Hij zei ook: ‘bij dat adres hoef je geen aandacht te geven.  Het is een mevrouw alleen en die doen nooit open en ze is ook vaak weg.’

Meestal belde ik toch aan bij haar als ik terug kwam van een ouderlingenbezoekje, en daarna liep ik dan door naar huis. Het klopte, zelfs als ze naar mijn idee thuis was deed ze de deur niet open. Het was op een gegeven moment een gewoonte geworden en standvastig bleef ik bij haar aanbellen terwijl ik niets verwachtte.

Op een avond toen ik weer op pad was geweest voor de kerk ging het heel hard regenen. En omdat ik het zo gewent was belde ik toch bij haar aan en ik stond even bijna tegen de deur om even droog te staan. Zie je het voor je? En opeens ging de deur open………

 

Ik schrok enorm want ik had dit niet verwacht en struikelde bijna naar binnen. Hier stond een mevrouw van rond de 45 jaar in een duster. Ze zag er ziek uit. We waren allebei zo geschrokken dat het een raar moment was. Ik zei: ‘sorry, och, ik zie ook nog dat je je niet lekker voelt.’ Ze zei; ‘och, niet lekker. Wat kom je doen?‘ ik vertelde dat ik ouderling was en dat haar adres op mijn lijstje stond en ik dus zorg voor haar mocht hebben namens de kerk. Ze zei: ‘Nou, misschien bestaat God dan toch wel. Kom dan maar binnen.’

Dat deed ik. Toen ik binnenkwam zag ik dat er op de ronde salontafel een grote cirkel met medicijnen was uitgelegd waar een deel van ontbrak. Ze vertelde dat ze, als ze alles op had, zou gaan slapen en dan niet meer wakker zou worden. Ze was al begonnen en straks zou alle ellende voorbij zijn……

Oef, dat is schrikken. Ik zei tegen haar: ‘dat kan dan nu niet meer want dan ben ik medeplichtig.’

Ze heeft haar verhaal verteld. Ik kon wel begrijpen dat ze ten einde raad was. Ze vond het fijn om het me allemaal te vertellen en huilde erom.

Ik voelde me gesteund en ervoer hulp ‘van boven’. Was het niet zo geweest dat ik elke keer aan had gebeld, dan was ik nu naar huis gegaan en hadden we dit gesprek niet gehad. Nu kon ik haar ondersteunen en hulp aanbieden. Ze heeft die avond nog de dienstdoend arts gebeld waar ik bij zat en gevraagd wat voor schade de ingenomen medicijnen zouden kunnen geven. En ze beloofde me niets meer in te nemen van de medicijnen en de volgende ochtend de huisarts te bellen voor een afspraak voor rustgevers en haar verhaal te doen.

 

Ik sliep niet goed die nacht. We zouden weer contact hebben de dag erna en toen ik haar zag die middag was ik erg blij. Ze had haar woord gehouden.

We hebben een veel uurtjes nog met elkaar gesproken en iemand van de kerk kon haar met de financiën helpen. Ze heeft hulp gezocht op verschillende vlakken en na een jaar is ze verhuisd. We hebben nog jaren elkaar rond Pasen een kaart gestuurd.

Ik zou zeggen, volg je intuïtie, het kan voor mooie dingen zorgen.

Graag deel ik ook dit wonder met je. Heb jij ook een wonder beleeft? Schrijf het me!!

About