Cursus over rouwen.

Neem contact met me op voor de mogelijkheden.

Particulier

Privé kan je bij mij terecht: Net na de ‘uitslag’, of later. Of veel later, dan kan bv. opeens de angst weer oplaaien.

Info op https://www.nelterveen.nl/coaching/methodes/

Voor ziekenhuis, school of bedrijf.

Voor bedrijven kan ik helpend zijn bij een sterfgeval. Persoonlijk of ik kan een middag verzorgen over rouwen. In het ziekenhuis ST. JANSDAL in Harderwijk heb ik verschillende keren een dagdeel over Rouw en Verdriet gegeven voor het personeel. Het zijn intense en toch lichte middagen. De waardering en evaluatie was er steeds hoog!

Marcela schreef:

Ik ben blij dat ik naar de training rouwverwerking ben gegaan. Voelde mij gelijk op mijn gemak, zag er erg tegen op maar door Nel haar zachtheid voelde ik mij veilig, alles mag niets moet.

Iedereen krijgt de ruimte om te praten (als je dat wilt….. alleen luisteren mag ook)

Nel ga zo door je doet het zo goed!

Informatie over rouwen en verdriet

Fases

Er zijn verschillende fases in een rouwproces en ze lopen allemaal door elkaar. Het is goed om te weten in welke rollercoaster mensen zitten die rouwen.

Je kunt om veel dingen rouwen: om iemand die is overleden, je leeftijd, een huis, een land, enz.

Rouwen kost tijd, en kennis over rouwen helpt je door de tijd.

De gestolen fiets

Wat heeft een gestolen fiets nou met rouwen te maken! Dit verhaal helpt me het uit te leggen. Na ieder 'verlies' groot of klein, kom je in fases terecht die soms kort en soms lang zijn.

verlies - ontkenning - boosheid - verdriet - berusting

Stel, je fiets wordt gestolen op het station (verlies). Je komt waar je fiets hoort te staan en je denkt: 'Hé! Heb ik mijn fiets misschien ergens anders neer gezet?' en je gaat zoeken (ontkenning).
Vervolgens kom je tot het besef dat je fiets echt gestolen is en wordt boos: 'Wel hier en gunder, zijn ze nu helemaal... etc.' (boosheid). Daarna wordt je verdrietig: 'Het was zo'n fijne fiets en nu heb ik hem niet meer!' (verdriet). Om tenslotte te berusten: 'Nou ja, niets aan te doen op dit moment... etc.' (berusting).

De verschillende fases kunnen door elkaar heen lopen en niet altijd volgens bovenstaand patroon. Bijvoorbeeld na verdriet volgt opnieuw boosheid.

Vooral de boosheid wordt vaak niet begrepen, ook niet door diegene die zelf het verlies lijdt. Deze mensen kunnen soms onnodig boos zijn op 'heel de wereld'.........
Het weten van het bovenstaande heeft mij al vaker geholpen mijzelf en anderen beter te begrijpen.

Als het goed is, beland je uiteindelijk in de berusting.

Mogelijke fases

Ontkennen doe je als je de waarheid niet wilt weten. In de ontkennende fase kan iemand bewust of onbewust weigeren de feiten of informatie over de waarheid, te aanvaarden. Ontkenning is een verdedigingsmechanisme. Sommige mensen blijven in deze fase hangen als ze iets ingrijpends hebben meegemaakt.

Boosheid kan allerlei vormen aannemen. Mensen die een ingrijpende gebeurtenis hebben meegemaakt kunnen boos zijn op zichzelf en/of op anderen, vooral op degenen die hen dierbaar zijn. Als je dit weet kun je de woede van iemand die overstuur is beter begrijpen, terwijl je objectief blijft en de persoon die rouwt niet veroordeelt.

Mensen die met een ingrijpende gebeurtenis te maken hebben, kunnen gaan onderhandelen of een compromis proberen te sluiten. Bijvoorbeeld als er een einde van de relatie dreigt, vragen: ‘Kunnen we dan wel vrienden blijven?’.

Dit is voor iedereen anders. Het is een soort aanvaarding maar dan met emotionele gehechtheid. Het is heel natuurlijk dat iemand gevoelens van verdriet, spijt, angst en/of onzekerheid heeft. Hieruit blijkt dat die persoon begonnen is met het accepteren van de werkelijkheid.

Berusting

De fase van berusting is per persoon verschillend. Berusting houdt in dat je je bij de feiten hebt neergelegd. Mensen gaan daarna langzaam maar zeker weer perspectief zien. Ze krijgen weer hoop en investeren actiever in hun nieuwe leven.

Wat is rouwen

Als je rouwt is alles anders. Het betekent dat je een moeilijke weg gaat: je weet dat je kunt lopen, maar je wilt eigenlijk niet verder. Rouwen is een proces van voelen, van heling, het uiteindelijk accepteren van wat echt onvermijdelijk bleek.

Er is eerst alleen maar verlies en je hebt geen enkel uitzicht op winst. Jouw verdriet is uniek. Hoe groei je door je pijn heen? En kan dat? Hoe ga je om met je woede? En wat is berusting?

Er zijn geen gemakkelijke antwoorden te geven op alle vragen die je hebt. Wel herken ik, vanuit mijn lange ervaring, jouw situatie. Ik kan je wellicht richting geven, een beetje sturen, waardoor de eenzaamheid weer verandert. Er is hoop.

Rouw en verdriet bij feestelijke dagen.

Een onmogelijke combinatie; het dragen van verdriet en allerlei georganiseerde festiviteiten om je heen… Waar is plek voor degenen die verdriet met zich mee dragen? Hoe rekening te houden met je eigen draagkracht?

Wat kun jij doen voor degene in jouw omgeving die treurt? Hoe kunnen we zorgen voor elkaar? Hierbij een paar tips om rouw ruimte te geven tijdens de feestdagen.

Onze feestdagen kenmerken zich veelal door allerlei verplichtingen en familietradities die zich al jaren herhalen.

Bekijk per dag wat je prettig vindt. Verplicht jezelf tot niets. Licht mensen die je op dat moment het liefst bij je hebt in over hoe je je voelt en wat je wenst te doen. Zijn jullie altijd thuis met de kerst? Dan vind je het misschien nu fijn om er op uit te gaan.
Maak jij altijd een buffet van enkele desserts en zie je dat nu niet zitten? Dan doe je het niet en schuif je eens gewoon aan. Voor degenen die om iemand heen staan: ga met diegene in gesprek, doe geen aannames en probeer iemand liefdevol te betrekken, maar respecteer de wensen en gesteldheid van de ander.

Het kan dus ook zijn dat diegene toezegt te komen en daar toch van af ziet. Ga dan niet aandringen, informeer liefdevol of diegene dat zeker weet en of hij/ zij het fijn vindt later die dag nog even contact te hebben.

Zie je er tegenop om kerstinkopen te doen? Vraag dan of iemand je kan helpen. De mensen om je heen willen je vaak heel graag helpen, maar weten niet hoe. Dit is een concrete (hulp)vraag waar je vrienden en familie iets mee kan.
Zie je de kerstinkopen helemaal niet zitten? Kijk of je de moed kunt verzamelen iets online te bestellen of geef anders eerlijk aan dat je deze kerst niet actief deelneemt, maar “passief” meeleeft.

Voor degenen die om iemand die rouwt heen staan: informeer naar de wensen en gedachten van de ander. Kun je meehelpen? Is er een moment dat je samen online kunt shoppen?

Of help de ander door voor het inkopen doen vast online wat voorwerk te verrichten, zodat de ander gespaard blijft van uren in winkels hangen.

Waar kerst voor veel mensen bestaat uit diverse logische handelingen, kan het zijn dat dat voor iemand die in de rouw is helemaal wegvalt. Je kunt dan ook de ander uitnodigingen voor voorbereidingen bij jou thuis.
Breng hem of haar wat van wat je gemaakt hebt, bied aan om samen naar een kerstbijeenkomst te gaan of te dineren. Dring alleen niets op. Het kan zo zijn dat de ander er gewoon niet aan toe is. Respecteer dat dan en bied aan zo nu en dan even kort contact te hebben (en houd je dan ook aan die belofte).

Voor degene die verdriet draagt, is het belangrijk om te delen. De mensen om jou heen kunnen helaas niet ruiken waar je behoefte aan hebt, wat je prettig vindt. Zij kunnen enkel gissen en jou liefdevol bijstaan. Verstop je verdriet dan ook niet!
Verdriet een plek geven doe je alleen, maar de mensen om jou heen kunnen je wel bijstaan, troost bieden en bemoediging geven. Als dat betekent dat je even huilen moet aan het kerstdiner/ tijdens de kerstdienst/ bij het bekijken van de kerststal van een (klein)kind, dan is dat zo.

Geef aan dat je zoveel gemis voelt en je zult de warmte van de liefde die om jou heen is kunnen opnemen.

Verlies jezelf niet in overdaad… Cadeaus kopen, geld uitgeven, veel drinken of eten zorgt er helaas niet voor dat het gemis wordt opgevuld. Sterker nog; het gapende gat van verdriet wordt na die korte afleiding alleen maar duidelijker en beter voelbaar.
Vraag als je gaat winkelen iemand mee, drink niet alleen, en leid jezelf af door buiten een rondje te lopen, iemand te bellen, een douche te nemen, kaarsen aan te steken, de kast op te ruimen, een cake te bakken enz.

Voor degenen die om iemand heen staan: wees zorgzaam voor de ander zonder over beschermend op te treden. Bied aan om mee te gaan, ga langs, ook als de feestdagen voorbij zijn. Bij iemand die zich ‘groot houdt’ tijdens de feestdagen of de feestdagen redelijk doorstaat, kan het gemis zomaar extra aankomen als de feestdagen voorbij zijn.

Bovenstaande tips geldt ook voor alleenstaande ouders met kinderen of gezinnen die niet meer compleet zijn door het overlijden van een kind.

Iedereen heeft zijn/ haar eigen rouwruimte nodig, maar dat wil niet zeggen dat er in die eigen ruimte geen behoefte is aan contact. Juist! Jullie gezin heeft hetzelfde doorgemaakt; om de verbinding die verbroken is weer heel te maken, is verbinding/ communicatie en hechting nodig. Dat bereik je niet door op je eigen eiland te blijven zitten, maar door uit te reiken naar de anderen.

Wat kunnen jullie samen doen om het verlies te dragen, wat kunnen jullie samen ondernemen om tijdens die verschrikkelijke (eerste) feestdagen de persoon die ontbreekt te herdenken? Hoe kunnen jullie elkaar betrekken bij het proces van heling en omgaan met de ontstane situatie van dat een belangrijk iemand er niet meer is?

Kom met (eigen) ideeën, laat je adviseren, spreek je wensen/ gedachten/ gevoel uit. Je zult zien dat jullie daar van uit de aansluiting met elkaar weer vinden.

Bovenstaande tips geldt ook voor alleenstaande ouders met kinderen of gezinnen die niet meer compleet zijn door het overlijden van een kind.

Iedereen heeft zijn/ haar eigen rouwruimte nodig, maar dat wil niet zeggen dat er in die eigen ruimte geen behoefte is aan contact. Juist! Jullie gezin heeft hetzelfde doorgemaakt; om de verbinding die verbroken is weer heel te maken, is verbinding/ communicatie en hechting nodig. Dat bereik je niet door op je eigen eiland te blijven zitten, maar door uit te reiken naar de anderen.

Wat kunnen jullie samen doen om het verlies te dragen, wat kunnen jullie samen ondernemen om tijdens die verschrikkelijke (eerste) feestdagen de persoon die ontbreekt te herdenken? Hoe kunnen jullie elkaar betrekken bij het proces van heling en omgaan met de ontstane situatie van dat een belangrijk iemand er niet meer is?

Kom met (eigen) ideeën, laat je adviseren, spreek je wensen/ gedachten/ gevoel uit. Je zult zien dat jullie daar van uit de aansluiting met elkaar weer vinden.